بر گناه . آغالشتن ( qalectan ) ف م . : پ . فراهم كردن . و توده كردن و انبار كردن . آغاوات ( q v t ) ع . ج آغا ( مخصوص مصريها و عثمانيها مىباشد ) . آغاليدن ( q lidan ) ف ل . : پ . گرم شدن . و متغير و ستيزنده شدن . و ف م . : تند و تيز كردن . و ترغيب نمودن مردم را بر جنگ و تحريض نمودن بر آن و خصومت افگندن ميان مردم . و در زندان كردن و محبوس ساختن . و سختى آوردن . آغاليده ( q lide ) ص . پ . آشفته . و تحريض شدهء بجنگ . آغايان ( q y n ) پ . ج . آغا . آغر ( qar ) ا . پ . رودخانهء خشكى كه پس از گذشتن سيلاب در بعضى جاهاى آن اندك آبى مانده باشد . آغرده ( qarde ) ا . پ . جامهء نازك و تنگ و جامهء تنگ و پاره‌پاره . آغرسطس ( qarsates ) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - نام گياهى كه گرمازگ نيز گويند . آغره ( qre ) ا . پ . يك نوع گياهى كه به زبان فرانسه ليكن گويند . آغريوس ( qrius ) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - بيابان و دشت . آغستن ( qastan ) ف م : پ . به زور و عنف چيزى در جائى فرو كردن . و پر كردن و انباشتن و آگندن . آغسته ( qaste ) ص . پ . مملو و پر . و به زور پر كرده . آغش ( qoc ) ا . پ . آغوش و كنار و بغل . آغشتانيدن ( qact nidan ) ف م : پ . سرشتن فرمودن . و خيسانيدن . آغشتگى ( qactegi ) ا . پ . اختلاط و امتزاج و آميزش . آغشتن ( qactan ) و ( qectan ) و ( qoctan ) ف ل . پ . تر شدن . آلوده شدن . و ف م . تر كردن . و بريدن و قطع كردن . و قيمه كردن و قطعه قطعه كردن . آغشته ( qacte ) ص . پ آميخته و آلوده . و تر شده . و زمين آب داده . آغشغه ( qecqe ) ا . پ . آن قسمتى از در كه داراى جامهاى بزرگ شيشه بود . و در آغشغه : درى كه داراى آغشغه باشد . آغشك ( qacak ) ا . پ . تربانتين و يك نوع صمغ كه از طايفهء درخت كاج تراوش مىكند . آغل ( qel ) ا . پ . آغال و جاى باش گوسپندان . آغند ( qand ) ص . پ . آگنده و انباشته و پر كرده . آغندن ( qandan ) ف م . پ . پر كردن چيزى و انباشتن و آگندن . آغنده ( qande ) ص . پ . پر شده و پر و انباشته شده . آغنده ( qonde ) ا . پ . گلولهء پنبهء پيچيده شده . و رتيلا و نوعى از عنكبوت كه معروف به زهر داشتن است . آغوات ( qav t ) ع . ج آغا ( معمول مصريها مىباشد ) . آغوز ( qoz ) ا . پ . شيرى كه از پستان زن و زائيده سيلان مىكند و هرس و هرش و ماك نيز گويند . آغوش ( qowc ) ا . پ . بغل و بر و سينه . و پرستار . و بنده . و آغوش كردن و يا در آغوش كردن ف م . : در برگرفتن و در كنار گرفتن و بغل‌گيرى نمودن . و شامل كردن و دريافت كردن . و گنجيدن و ف ل . آغوش دادن بىخبر شدن . آغوشيدن ( qowcidan ) ف م . : پ . در بغل كشيدن و در بركشيدن . آغول ( qowl ) ا . پ . نگاه بگوشهء چشم . و نگريستن از روى خشم . آغية ( qiat ) ا . ع . جويچه‌اى كه براى آبيارى سوى كشت آرند . ج : اواغى . آغيرس ( qiras ) ا . پ . گردكان و گردو و جوز . آغيشتن ( qictan ) ف ل . پ . در در بغل گرفته شدن . و خيسيدن . و آويخته شدن و معلق بودن . و ف م . در بغل گرفتن . و بريدن و قطع كردن . و قيمه كردن . و آويختن و آويزان نمودن . آغيشيدن ( qicidan ) ف ل . پ . ترسيدن و هراسيدن و ترس و بيم داشتن . و ف م . در آغوش گرفتن . و قطع كردن و بريدن . آغيل ( qil ) ا . پ . نگاه بگوشهء چشم از روى غضب و خشم . و كج‌بينى . و نگاه از روى خشم . و آغل و جاى باش گوسپندان . و ص . شخص احول . آف ( f ) ا . پ . آفتاب و خورشيد و شمس . و آهوى مشك . آفات ( f t ) ج ا . پ . مأخوذ از تازى بلاها و آفت‌ها . مر . آفت . آفات ( f t ) ع . ج . آفة . آفاق ( f q ) ع . ج . افق و افق آفاق‌بند ( f q - band ) و آفاق‌ستان ( f q - set n ) آفاق‌گير ( f q - gir ) ص . پ . كسى كه غالب مىشود بر جهان و در تصرف خود مىآورد عالم را . آفاق گرفته ( f q - gerefte ) ص . پ . مشهور و معروف .